Γιατί ένα Κέντρο Μακροβιότητας

Μακροβιότητα – Η νέα πραγματικότητα

Η μακροβιότητα δεν είναι πλέον μια μακρινή υπόθεση. Καθώς η επιστήμη και η τεχνολογία διευρύνουν συνεχώς το προσδόκιμο ζωής, η μακροβιότητα εξελίσσεται σε ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα του 21ου αιώνα. Δεν πρόκειται απλώς για το πόσο θα ζήσουμε, αλλά κυρίως για το πώς θα ζήσουμε: με υγεία, παραγωγικότητα και κοινωνική συμμετοχή.

Η παράταση της ανθρώπινης ζωής φέρνει μαζί της μια σειρά από πρωτοφανείς κοινωνικές, οικονομικές και προσωπικές προκλήσεις και ευκαιρίες. Η εκπαίδευση, η αγορά εργασίας, τα συστήματα υγείας και κοινωνικής ασφάλισης, ακόμη και οι διαγενεακές μας σχέσεις, απαιτούν ριζικό επανασχεδιασμό.

Το Κέντρο Μακροβιότητας γεννιέται από την αναγνώριση αυτής της επείγουσας ανάγκης. Ο ρόλος μας είναι να λειτουργήσουμε ως ο καταλύτης για αυτή τη μετάβαση.

Απαντάμε στα ερωτήματα που θέτει η νέα μακροβιότητα, από το up-skilling και το mentoring μέχρι την οικονομική ασφάλεια και την κοινωνική συνοχή.
Προετοιμάζουμε την κοινωνία και τις νεότερες γενιές.
Προωθούμε πολιτικές και πρακτικές για μια υγιή και ισορροπημένη ζωή που μειώνει την εξάρτηση από τη δημόσια φροντίδα.

Στο Κέντρο Μακροβιότητας, εργαζόμαστε να μετατρέψουμε τη μακροβιότητα από μια πρόκληση σε μια τεράστια ευκαιρία για κάθε πολίτη και για την εθνική οικονομία.

Μια νέα αναδυόμενη πρόκληση και ευκαιρία για την κοινωνία

Για τον προβληματιζόμενο λοιπόν νου, που μπορεί εύλογα να αναρωτηθεί: Γιατί ένα Κέντρο Μακροβιότητας, παραθέτουμε έναν αριθμό από ερωτήματα και σκέψεις που ήταν το έναυσμα και στη συνέχεια ο οδηγός μας γι’ αυτή τη μη-κερδοσκοπική πρωτοβουλία.

Πόσοι από εμάς έχουν σκεφτεί με ποιους τρόπους η μακροβιότητα θα επηρεάσει τη ζωή μας και τις κοινωνίες μας; Έχετε αναλογιστεί πώς η παράταση του προσδόκιμου ζωής θα επηρεάσει, μεταξύ άλλων:

τη δια βίου μάθηση νέων δεξιοτήτων (up-skilling) στον τομέα εξειδίκευσης εκάστου,
τη δυνατότητα απόκτησης νέων γνώσεων που επιτρέπουν σε όλα τα μέλη της κοινωνίας να παραμείνουν ενεργοί και ανταγωνιστικοί στην αγορά εργασίας (re-skilling),
τα προβλήματα μοναξιάς που αντιμετωπίζουν άτομα μεγαλύτερης ηλικίας,
την ανάγκη εξεύρεσης τρόπων κοινωνικής επαφής και διαγενεακής συνεργασίας ατόμων διαφορετικών ηλικιών,
την αξιοποίηση της εμπειρίας ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας από νεότερα άτομα (mentoring),
τη εξάλειψη των στερεοτύπων και των διακρίσεων μεταξύ των διαφόρων ηλικιών, για μια ισορροπημένη κοινωνία,
την ανάγκη εύρεσης νέων πηγών ανθρώπινου δυναμικού για κάλυψη αναγκών στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα,
την εκπαίδευση ατόμων στις νέες τεχνολογίες, ώστε να αποφευχθεί ο αποκλεισμός ενός μεγάλου μέρους της κοινωνίας,
τη διαμόρφωση καλών πρακτικών για την υγεία, με συνέπεια τη μείωση της κρατικής φροντίδας,
την ανάγκη εκπαιδευμένων φροντιστών που θα βοηθήσουν άτομα με χρόνιες παθήσεις να αποφύγουν την περιττή ή μη αναγκαία επιβάρυνση του δημόσιου συστήματος υγείας,
την ανάγκη νέων συστημάτων οικονομικής ασφάλειας για άτομα που θα υπερβούν σημαντικά το σημερινό προσδόκιμο ζωής,
τη μεθόδευση εκπαιδευτικών προγραμμάτων που θα βοηθήσουν τις νεότερες γενιές να προετοιμαστούν για το φαινόμενο της μακροβιότητας,
τις αλλαγές που θα απαιτηθούν στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης λόγω της μακροβιότητας,
το όφελος για την οικονομία που θα προκύψει από τη συμμετοχή έμπειρων ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας τα οποία θα επιθυμούν να παραμείνουν παραγωγικά,
τις εξελίξεις που προσφέρει η επιστήμη για τη διεύρυνση του προσδόκιμου ζωής,
τη διαδοχή ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας από άτομα νεότερης ηλικίας στη δουλειά και αλλού;